Menu

wk 36: de dingen die ik deed

In dit week overzicht schrijf ik over de de dingen die ik deze week deed. Waarom? Goede vraag!

Vorige week: Innofest op Stortemelk

Vorige week (dus week 35) was ik Stortemelk op Vlieland. Lekker kamperen? Zeker! Maar vooral aan de slag voor Innofest. Met Innofest (we helpen ondernemers met een test op een festival) zijn we omdat er dit jaar geen festivals zijn op andere plekken aan het testen. Zo ook nu.

Samen met mijn collega Rob heb ik 4 ondernemers geholpen met een test:

  • TWENTY (shampoo zonder water, en dan niet zo’n shampoobal, maar echt mooi)
  • Cook3r (een kooktoestel voor mensen met dementie)
  • Yoyo (meeneembakjes met statiegeld om wegwerpbakjes te besparen)
  • Cupbite (eetbare ijslepeltjes)

Zulke logische dingen, als je erover nadenkt. Maar ze bestaan nog niet.

On the side heb ik even een filmpje gemaakt voor de PeerGroup. Ze maken een voorstelling die je vanuit je eigen woonkamer kunt meemaken. Met Grauwe Erwten. Maar veel mensen weten niet hoe je daar mee kookt. Daarom maakte ik deze video en dit recept: LINK.

Zondag: Straatberaad

Zaterdagavond laat neem de boot terug, waar ik mede-twitter.com-aar Romee tegenkwam!

Op zondag haal ik in de ochtend de Tesla van een vriend op. Het is tijd voor het Straatberaad: met de bewoners van het Singeldorp (de singels in Groningen) gaan we nadenken over het klimaat. Werkte goed, hoewel de telefoon niet voor alle bewoners van het Singeldorp een tweede natuur is, merk ik.

Dit manifest is het eindresultaat. Vooral het fatalistische stukje vind ik zelf erg grappig.

Wil je zelf ook zo’n straatberaad doen? Kijk dan even op de website van het We are WarmingUp.

Foto: Robert Rosendal

Maandag: uitreiking Food100 en voorbereiding HELP!? Drugs

Het wekkertje gaat al vroeg af op maandag: ik moet naar Ede. Voor een programma over de Food100, een lijst met 100 voedselvernieuwers, hoorde ik vooraf. Eenmaal daar blijkt dat ik uitgeroepen word tot een van de drie meest vernieuwende voedselveranderaars boven de 30 (ik ben 31 #humblebrag). Heel erg tof natuurlijk. Bij mij in de lijst boven de 30: Samuel Levie en Joris Bijdendijk. Onder de 30: Malou van der Burgt, die voedselverspilling bij hotels letterlijk van de kaart haalde, Wilma Oosthoek, die er persoonlijk voor zorgde dat voedsel bij geneeskunde op het curriculum kwam te staan en Arjuna Huis in’t Veld, die samen met haar vriend een boerderij heeft waar ze een groot deel van de zuivel zelf verwaarden.

Eenmaal terug in Groningen heb ik een vergadering met de redactie van HELP!?, een maandelijkse show in FORUM. De volgende aflevering gaat over drugs, en draagt de volgende prachtnaam: HELP!? ik snuif te veel, maar waar ligt de lijn? Samen maken we een mooi lijstje namen om er een mooi showtje van te maken.

Die avond komt Desi weer terug van de camping. Samen met haar vader was ze een paar dagen wezen kamperen en wandelen in Drenthe. Dat gun je toch iedereen!

de top 6 van de Food100 (Wilma ontbreekt) + een deel van de jury

Dinsdag: start manifestatie en Nominatie Architectuurprijs Groningen

Dinsdag: een vol dagje. Om 10 uur begint de kick-off van de ontwerpmanifestatie. Een paar teams landschapsarchitecten gaan aan de slag om ervoor te zorgen dat ons landschap in Groningen klimaatadaptiever wordt, wat zoveel betekent als dat het meer regen, meer zon en meer extreem weer aan kan. De samenvatting: meer holistisch denken, meer lange termijndenken (maar maak het wel praktisch op de korte termijn), zie economie niet als alleen geld, maar ook als waarde in brede zin.

Daarna heb ik een vergadering met Innofest, en vanaf 17 uur is de lancering van de Architectuurprijs. Ik interview de Stadsbouwmeester, zijn veelbelovende opvolger, de wethouder en twee mannen die zich bezighouden met sociale woningbouw. Want hoe zorg je voor betere en mooiere huizen voor de sociale huur? Hun belangrijkste wens: meer tijd.

Een mooie wens vind ik. Dat geldt helemaal niet alleen voor sociale woningbouw.

Foto: Peter de Kan

Tussen alle bedrijven door bouw ik vandaag ook nog even www.wilpret.nl/fout , want mijn naam spellen gaat lang niet altijd goed.

Wat we ’s avonds eten zijn we allebei vergeten (ik heb het Desi nog gevraagd).

Woensdag: ochtendje Omapost en diner met Ciaran

Elke week ontbijt ik op woensdag of dinsdag met Walter Flapper. Naast bezitter van een ongelofelijk kolderieke naam is hij ook nog eens manager van Noisia en allerlei andere vette artiesten. Naar het model van GRIP (shout-out) spreken we elke week door hoe de week was, wat er beter had gekund en wat er goed ging, maar kijken we ook naar onze kwartaaldoelen. Walter kiest altijd de plek uit. Dit keer ontbijten we bij NH Hotel de Ville. Echt een goed ontbijt: 8+

En door! Woensdag is Omapost-dag. We hebben om 10 uur altijd een standup om te praten over de afgelopen week en de komende weken. In de Week tegen de Eenzaamheid (van 1-8 oktober) gaan we een hoop leuke dingen doen. Daarnaast heb ik een paar uur om met Rianne – de nieuwe zakelijk directeur/regelaar/sparringspartner van Omapost – na te denken over de stappen die we op communicatiegebied willen zetten.

Daarna pak ik de Easydriving (#nospon) leenauto om Ciaran op te halen. Samen met Ciaran ga ik die avond een diner (Grond in je Mond) koken voor de landschapsarchitecten waar ik op dinsdag de kick-off voor presenteerde. Ciaran heeft samen met een vriend een pop-up in Groningen (L’Appartement), waar ze in het appartement waar ze wonen koken voor gasten. Het is de op één na beste kok die ik ken in Groningen. Het diner is een succes, met op het menu onder andere gerookte bechamel van zuivel van Waddenmax en bloem van Landgoud, bieten van de Eemstuin, een geuze van Toon van den Broek en heerlijke wijn van Vinopertutti. Dit is het menu:

Donderdag: werken op de Eemstuin en sollicitatiebrief schrijven

Elke donderdag heb ik een dagje zonder computer en telefoon: ik werk dan op de Eemstuin. De Eemstuin is een biologisch-dynamische tuinderij in Uithuizermeeden, die de eigenaren Liz en Jouke sinds een dik jaar hebben overgenomen van hun voorgangers. Een prachttuin, met de heerlijkste groenten. We beginnen om 8 uur. Zodra ik door het hek kom springen de honden Joop en Rascha tegen me op. Waar het in het voorjaar en de winter veel wieden en bijhouden is, is het nu volop oogsttijd. Gedurende de dag oogst ik aubergines, paprika’s, 5 rassen tomaat, druiven en gele boontjes. Ik rijd naar huis (normaal ga ik met de fiets, maar met zulk slecht weer neem ik af en toe de auto) met een flinke zak soeptomaten en een tros druiven. Zulke dagen zijn zó goed voor je. Even iets anders doen: ik kan het iedereen aanbevelen.

Ik ben wat vroeger thuis dan normaal, want Desi wil fietsschoenen voor spinnen kopen. Maar: het weer is zo beroerd dat we besluiten om thuis te blijven, lekker pompoensoep te eten en een filmpje op te zetten: Coco. Een film die verdacht moeilijk betaald te bekijken is, maar uiteindelijk lukt het ons om de film legaal te kijken.

Na de film moet ik nog één ding afmaken: een sollicitatie voor een wel héle toffe functie. Welke functie? Dat ga ik natuurlijk hier niet zeggen, behalve als ik binnenkort hoor of ik het ben geworden. De brief en CV zijn al zo goed als af, maar samen met Sanne Boekel (zij maakt echt prachtige dingen) maak ik het ook visueel af. Het is een beetje haasten, maar om 23:58 (deadline 00:00) gaat de mail de deur uit. Duimen maar!

de illustratie die Sanne Boekel maakte voor bij de CV.

Vrijdag: diner Wongema Wilbert kookt Wad en Podcasts Hanze

En dan is het alweer vrijdag. Op vrijdag doe ik altijd een Weekly review (wat heb ik deze week gedaan en wat zit er aan te komen), en los ik de losse eindjes van de week op. Ik luister nog even de definitieve versie van een nieuwe podcast over ondernemerschap die ik presenteer, ik lever een Grokaalboxje af en heb een vergadering met MSLW (Bram, Eric, Marc en ik) over de Groene Burgemeester, Wineenton.nu en wat andere dingen waar we over nadenken.
Daarna heb ik een meeting met het Goudjagidsje, een pracht-initiatief van Niels en Andy. Binnenkort meer nieuws daarover.

Daarna vertrek ik met de leenauto naar Wongema in Hornhuizen. Als je Wongema niet kent: zorg dat je er een keertje langs gaat. Het is één van de fijnste plekken in de provincie, en mijn lievelingsplek nu Oosterhouw mijn plek niet meer is. Ik kook er een diner voor de winnaars van een prijsvraag die we met Wilbert Kookt Wad deden tijdens de tour door Almere, Zwolle en Nijmegen een paar weken geleden. Op het menu: ui, biet, grauwe erwten, zuivel en aardappels. Gelukkig gaat het erin als koek.

Na het diner droom ik nog even met Erik door over de toekomst van Wongema, terwijl hij appeltjes zit te schillen voor de crumble van de dag erna.

Zaterdag: niks

Deze zaterdag hoef ik niks. Helaas is de Trouw niet bezorgd, maar er is wel koffie en De Groene, het schuldgevoel in plastic. Prima, want dan lees ik die ook nog een keer uit. We doen het lekker rustig aan. In de middag moet Desi naar een babyshower (of een babywarming, zoals ik het stelselmatig blijf noemen). Ik maak het huis schoon en tomatensoep (hoe heet deze stijlfout ook al weer?)

’s Avonds kijken we met een kom soep op schoot naar 1917. Ook al legaal! Wat een week.

Zondag: naar Amsterdam

Desi heeft deze zondag een verjaardag in Utrecht, en ik wilde toch al met wat mensen in Amsterdam afspreken. Dus we pakken de trein van 10:18 (o nee, die van 9:48, besluit Desi om 9 uur, die we ongelofelijk genoeg nog halen ook). In de trein schrijf ik mijn nieuwsbrief, zet ik een nieuwe aflevering van Awesome Groningen over vergroening van Groningen online en werk ik even mijn mail bij.

In Amsterdam spreek ik met Hendrik af. We drinken koffie in zijn appartement in Noord, en daarna eten we bij Europizza. Ik verwacht pizza, maar het is zo’n restaurant waarvan ik vind dat er ook meerdere in Groningen zouden moeten komen: aubergine met hollandaise, een pizza met crème fraîche en mosselen, en nog veel meer van dat soort dingen.

Nog vol van de late lunch schuif ik om half 6 – “sorry, dit was de enige tijd dat er nog plek was” – aan bij The Cottage. Teun en ik mogen gaan zitten aan het laatste tafeltje waar nog wat zon op valt. We hebben het over van alles en nog wat, wat niet per se een geheim is, maar ik wil het hier ook niet per se opschrijven. Aan het eind schuiven er nog twee vrienden van Teun aan. Ze willen dat Teun blijft, maar Teun heeft het koud, en hij heeft ook al zijn verveine-thee op.

de vrienden van Teun

Ik reis terug naar Utrecht, waar ik samen met Desi om 22:19 de trein terug naar Groningen neem.

Wat vond Desi van deze week?

“Geen woorden voor.”

Vind(t) Wilbert leuk Privacyverklaring